بیوگرافی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
شوجی تِرایاما (۱۰ دسامبر ۱۹۳۵ – ۴ مه ۱۹۸۳) یک شاعر، نمایشنامهنویس، نویسنده، کارگردان فیلم و عکاس ژاپنی آوانگارد بود. به گفتهٔ بسیاری از منتقدان و طرفداران، او یکی از پرکارترین و برانگیزانندهترین هنرمندان خلاقی بود که از ژاپن برخاستهاند. او در ۱۰ دسامبر ۱۹۳۵ در شهر...
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد.
شوجی تِرایاما (۱۰ دسامبر ۱۹۳۵ – ۴ مه ۱۹۸۳) یک شاعر، نمایشنامهنویس، نویسنده، کارگردان فیلم و عکاس ژاپنی آوانگارد بود. به گفتهٔ بسیاری از منتقدان و طرفداران، او یکی از پرکارترین و برانگیزانندهترین هنرمندان خلاقی بود که از ژاپن برخاستهاند. او در ۱۰ دسامبر ۱۹۳۵ در شهر هیروساکی در استان آوموری در شمال ژاپن، بهعنوان تنها پسر هاچیرو و هاتسو تِرایاما متولد شد. پدرش در پایان جنگ اقیانوس آرام در اندونزی در سپتامبر ۱۹۴۵ درگذشت. در نهسالگی، مادرش به کیوشو نقلمکان کرد تا در یک پایگاه نظامی آمریکایی کار کند، در حالی که خودش نزد بستگان در شهر میساوا، که آن نیز در آوموری است، زندگی میکرد. در همان زمان، تِرایاما شاهد حملات هوایی آوموری بود که بیش از ۳۰٬۰۰۰ نفر را کشت.
تِرایاما در ۱۹۵۱ وارد دبیرستان ایالتی آوموری شد و در ۱۹۵۴ به دانشکدهٔ آموزش دانشگاه معتبر واسِدا رفت تا زبان و ادبیات ژاپنی بخواند. با این حال، بهزودی ترک تحصیل کرد چون به سندرم نفروتیک مبتلا شد. او تحصیلات خود را از طریق کار در بارها در شینجوکو بهدست آورد. آثار او شامل مجموعهای از مقالههاست که ادعا میکنند از طریق بوکس و مسابقات اسبدوانی بیشتر میتوان دربارهٔ زندگی آموخت تا با رفتن به مدرسه و سخت درس خواندن. بر این اساس، او یکی از چهرههای مرکزی جنبش «فرار» در ژاپن اواخر دههٔ ۱۹۶۰ بود، موضوعی که در کتاب، نمایشنامه و فیلم او «کتابهایت را دور بینداز، به خیابانها بزن!» به تصویر کشیده شده است.
در ۱۹۶۷، تِرایاما گروه تئاتر تنجُو ساجیکی را تشکیل داد؛ نام این گروه از ترجمهٔ ژاپنی فیلم مارسل کارنهٔ ۱۹۴۵ «Les Enfants du Paradis» گرفته شده و میتوان آن را «بچههای بهشت» ترجمه کرد، اما ترجمهٔ درستتر آن «گالری سقف» است و معنایی مشابه اصطلاح انگلیسی «Peanut Gallery» دارد. این گروه متعهد به آوانگارد بود و مجموعهای از نمایشهای جنجالی را اجرا کرد که از دیدگاهی بتشکنانه به مسائل اجتماعی میپرداختند. برخی از نمایشهای مهم شامل «ریشآبی»، «بله» و «جنایت فتسو اویاما» هستند. همچنین هنرمندانی مانند آکیراکْس اونو و تادانوری یوکو با این تئاتر همکاری داشتند و بسیاری از پوسترهای تبلیغاتی گروه را طراحی کردند. از نظر موسیقایی، او همکاری نزدیکی با آهنگساز تجربی جی.اِی. سیزر و موسیقیدان فولک کان میکامی داشت.
او همچنین در شعر فعال بود و در ۱۸ سالگی دومین برندهٔ جایزهٔ مطالعات تانکا شد.
تِرایاما با «نمایشهای شهری» آزمایش میکرد، نوعی هجو تخیلی از زندگی شهری.
همچنین در ۱۹۶۷، تِرایاما سینما و گالری تجربیای به نام «گرانش یونیورسال» (Universal Gravitation) راهاندازی کرد که در واقع هنوز در میساوا بهعنوان یک مرکز منابع وجود دارد. تالار یادبود شوجی تِرایاما، که مجموعهٔ بزرگی از نمایشها، رمانها، شعرها، عکاسی و تعداد زیادی از اشیای شخصی و یادمانهای تولیدات تئاتری او را در خود دارد، نیز در میساوا قرار دارد. در ۱۹۷۶، او عضو هیئت داوران بیستوششمین جشنوارهٔ بینالمللی فیلم برلین بود.
تِرایاما نزدیک به ۲۰۰ اثر ادبی و بیش از ۲۰ فیلم کوتاه و بلند منتشر کرد.
او با همبنیانگذار تنجُو ساجیکی، کیوکو کوجو، ازدواج کرده بود، اما بعداً طلاق گرفتند، هرچند تا زمان مرگ تِرایاما در ۴ مه ۱۹۸۳ بهعلت سیروز کبدی همچنان با هم کار میکردند.
توضیحات بالا برگرفته از مقالهٔ ویکیپدیا «شوجی تِرایاما» است، تحت مجوز CC-BY-SA، فهرست کامل مشارکتکنندگان در ویکیپدیا موجود است.
نمایش بیشتر
